Lang, lang geleden zat een boosaardige en luie jager onder een boom. Hij vond het veel te warm om de zware taak op zich te nemen om zich door de struiken te worstelen om achter prooi aan te gaan. Verder op zag hij op het grasveld goed gevoede springbokken grazen. Hij was echter zo lui, dat hij geen zin had om erachter heen te gaan. Hij staarde naar de kudde en wenste dat hij het vlees kon krijgen zonder dat het hem moeite zou kosten. Plotseling zag hij iets bewegen aan de linkerkant van de bokken. Het was een vrouwelijke cheeta die op zoek was naar voedsel. Terwijl ze uit de wind bleef, kwam ze steeds dichterbij. Ze koos een springbok uit die zo dwaas was geweest om van de kudde af te dwalen. Ze verzamelde haar kracht en sprong naar voren. Met grote snelheid kwam ze naar de springbok toe en smeet hem tegen de grond en doodde hem. 

De jager keek toe terwijl de cheeta haar prooi naar de rand van  het grasveld sleepte waar wat schaduw was. Daar bleken drie prachtige cheeta-welpen op haar te wachten. De luie jager was heel jaloers op de welpjes en wenste dat er zo’n goede jager voor hem kon zorgen. Stel je voor dat je elke dag heerlijk vlees kon eten, zonder dat je daar iets voor hoefde te doen! Toen kreeg hij een heel boosaardig idee. Hij besloot dat hij een van de cheeta-welpjes zou stelen en dat hij deze zou trainen om voor hem te jagen. Hij besloot te wachten tot moeder-cheeta later in de middag naar een drinkplaats zou gaan om zijn idee tot uitvoering te brengen.  Toen de zon onderging, verstopte de cheeta-moeder haar welpen achter de struiken en ging op weg naar de waterplaats.

Snel greep de jager zijn speer en rende naar de struiken waar de welpen achter verborgen zaten. Daar vond hij de drie welpen, die nog te jong waren om bang voor hem te zijn of om van hem weg te rennen. Hij koos er eerst eentje uit, koos vervolgens toch een ander welpje en veranderde toen weer van gedachten. Uiteindelijk stal hij ze allemaal, dit nu hij van mening was dat hij meer met drie  cheeta’s kon doen dan met eentje. Toen de cheeta-moeder een half uurtje later terugkeerde en merkte dat haar kinderen waren verdwenen, werd haar hart gebroken. De arme cheeta-moeder huilde zo heftig dat haar tranen donkere vlekken op haar wangen maakten. Ze weende de hele nacht en ook de hele volgende dag. Ze maakte zo veel geluid dat een oude man op onderzoek uitging en haar zo vond.

Deze man was erg wijs en kende de dierenwereld goed. Toen hij ontdekte wat de slechte jager had gedaan, werd hij heel boos. De luie jager was niet alleen een dief, maar hij had ook tegen de tradities van de stam gehandeld. Iedereen wist dat een jager alleen vanuit zijn  eigen kracht en vaardigheid mocht jagen. Wat de slechte jager had gedaan was echt een schande. De wijze man keerde terug naar het dorp en vertelde de ouderen van het dorp wat er was gebeurd. De dorpelingen werden erg boos. Ze vonden de luie jager en verdreven hem uit het dorp. De wijze man pakte de drie cheeta-welpjes op en bracht ze terug naar hun dankbare moeder. Maar door het alsmaar huilen dat de moeder-cheeta had gedaan, had ervoor gezorgd dat haar tranen voor altijd op haar gezicht zijn gekerfd. Vandaag de dag draagt de cheeta deze vlekken als een ingebouwde zonnebril op haar gezicht zodat de jagers er altijd aan herinnerd worden dat ze op een traditionele manier moeten blijven jagen.

 Acht fascinerende feiten over de cheeta (het jachtluipaard)

  1. Iedereen heeft het over het wereldrecord op de 100 meter van Usain Bolt (9,58 seconden). Welnu, vergeleken met het snelste dier ter wereld, de cheeta, die deze afstand in 5,95 seconden aflegt is hij wel erg langzaam!
  2. De energie die de cheeta opwekt, leidt tot de afgifte van melkzuur. Hij krijgt daardoor al na zo’n 30 seconden rennen op topsnelheid kramp. En ook als dat niet het geval zou zijn, dan moet hij toch na die tijd stoppen omdat zijn hersenen oververhit raken.
  3. Terwijl leeuwen en luipaarden meestal ’s nachts jagen, jagen cheeta’s overdag. Een cheeta kan heel goed zien overdag en op een afstand van 5 kilometer een ​​prooi spotten.
  4. Als je goed naar de kop van een cheeta kijkt, dan zie je dat zwarte ‘tranen’-strepen heeft die bij de ooghoeken beginnen en via hun neus naar beneden lopen. Deze strepen helpen om de schittering van de zon weg te spiegelen, waardoor het gemakkelijker voor hen is om te focussen op het jagen op hun prooi. Er wordt daarom wel gezegd dat cheeta’s een ingebouwde zonnebril hebben.
  5. Vrouwelijke cheeta’s zijn solitair, ze leven alleen of samen met hun jongen. Mannetjes cheeta’s leven in kleine families van 2 tot 3 broers, ook wel coalities genoemd.
  6. In tegenstelling tot andere grote katten zoals leeuwen en tijgers, brult de cheeta nooit. Ze spinnen als een huiskat en maken t eerder en maakt vaak een tsjilpend vogelgeluid om met elkaar te communiceren.
  7. Wetenschappers hebben ontdekt dat cheeta’s allemaal klonen van elkaar zijn. Waarschijnlijk is aan het begin van de laatste ijstijd de cheeta-populatie sterk afgenomen. De overgebleven dieren hebben dezelfde genen en dat heeft tot gevolg dat cheeta’s weinig vruchtbaar zijn en vatbaar voor geboorteafwijkingen. Dit maakt het behoud va de soort extra moeilijk.
  8. De oude Egyptenaren geloofden dat een cheeta-godin genaamd ‘Mafdet” de ziel van de farao naar het hiernamaals bracht. Cheeta’s waren daarom symbolen van de koningen.

Deze diashow vereist JavaScript.

FEED-FORWARD