Eens, lang geleden, werd er in een kudde grijze neushoorns een baby geboren die Ryan werd genoemd. Ryan was helemaal wit, dit dus in tegenstelling tot alle andere neushoorns die grijs waren. En als hij samen met zijn moeder naar het meer ging, dan werd hij altijd geplaagd. ‘Ryan, je bent een beetje bleekjes’, zei een van de neushoorns bijvoorbeeld lachend. ‘Ha, kijk naar hem, hij is wit’ zei een andere neushoorn. ‘Mamma, waarom doen alle andere neushoorns zo lelijk tegen mij?’ vroeg Ryan. ‘Dat komt alleen maar omdat je anders bent, je gaat heus wel vrienden maken! Probeer je geen zorgen te maken’ antwoordde zijn moeder.

Dus besloot Ryan naar andersoortige dieren te zoeken om vrienden mee te worden. ‘Hi, ik ben Ryan, zei ‘hij toen hij een giraffe en een olifant tegenkwam. ‘Wat voor soort dier ben jij?’ vroeg de lange giraffe. ‘Ik ben een neushoorn’, zie Ryan op teleurgestelde toon, dit nu zij niet in de gaten hadden dat hij een neushoorn was. En dus liep hij weer verder. Hij kwam bij een grote modderpoel en besloot om hierin te gaan spelen. Hij sprong erin, vond dit modderbaden heel leuk en lekker en besloot hier een tijdje te blijven. Daarna stapte hij uit de modderpoel en merkte dat de modder zijn huid goed had gedaan. ‘Mijn moeder zegt steeds dat ik de moed niet op moet geven’, dacht Ryan en dus besloot hij een nieuwe poging te wagen om met iemand te praten. Hij zag een groepje jonge neushoorn die in de buurt van het meer aan het spelen waren en maakte contact. ‘Hi, ik ben Ryan en ik wil graag met jullie samenspelen’. ‘Tuurlijk’ zeiden de andere neushoorns.

 Nadat ze heerlijk hadden gespeeld, besloten de neushoorns om in het meer af te koelen. Ze speelden en spetterden samen in het water. Ineens begonnen de andere neushoorns Ryan aan te staren. ‘Wat is er?’ vroeg Ryan.’ Je kleur is veranderd’, zei een kleine neushoorn verlegen.  ‘Oh, dat moet de modder geweest zijn’, antwoordde Ryan. ‘Je was eerst grijs, en nu ben je ineens wit’ zei een grotere neushoorn verbijsterd. ‘Jakkie, modder’, zei de kleinste neushoorn. ‘Nou, dat zou je toch eens moeten proberen!’ zei Ryan, ‘Het is echt heel leuk om daarin te spelen!’. ‘Enne, waarom maakt het uit dat ik wit en jij grijs bent?’, vroeg Ryan verdrietig. ‘Nou’, zei de kleinste neushoorn, ‘je bent anders’. ‘Mijn moeder zegt altijd dat het goed is om anders te zijn’, zei Ryan.

 ‘Misschien moet ik ook mezelf gaan zijn’, zei een van de andere neushoorn. Hij sprong in het water, waste en schrobde zich en werd daardoor ook wit. Vanaf dat moment denken alle neushoorns dat het goed is om jezelf te zijn en om verschillende dingen leuk te vinden. En zo werden ze allemaal boezemvrienden! 

Door Jasmine Maftei-Muirson op https://www.storyjumper.com/

Acht fascinerende feiten over de neushoorn

  1. Er zijn naar schatting in de wereld nog maar zo’n 29.000 neushoorns over in het wild. Er waren er ongeveer 500.000 aan het begin van de 20e eeuw. Geschat wordt dat elke 8 uur een neushoorn wordt gedood. Als dat zo door gaat, dan kunnen neushoorns binnen 15 jaar zijn uitgestorven.
  2. Twee Griekse woorden ‘rhino’ (= ‘neus’) en ‘ceros’ (= ‘hoorn’) zijn met elkaar verbonden om het woord ‘rhinoceros’ te vormen, het Latijnse woord voor neushoorn. Javaanse en Indische neushoorns hebben één hoorn, de Afrikaanse en Sumatraanse neushoorns hebben twee hoornen.
  3. De hoorn van een neushoorn is niet van been gemaakt, maar van keratine, hetzelfde materiaal waaruit ons haar en onze vingernagels zijn gemaakt. De hoorn bestaat uit een heel compacte massa van dit haar en de hoorn blijft zijn hele leven doorgroeien, net als onze haren en vingernagels.
  4. Het verschil tussen een witte en zwarte neushoorn zit hem niet in de kleur, ze zijn namelijk allebei grijs. De witte neushoorn dankt zijn naam aan het Nederlandse /Afrikaanse woord ‘wijd’, dat werd gebruikt om de wijde bek van het dier aan te duiden. Om onderscheid te maken werd de andere soort ‘ zwarte neushoorn’ genoemd.
  5.  De witte neushoorn heeft een soort grasmaaier als bek: deze soort blijft met zijn kop dicht tegen de grond om zo zoveel mogelijk gras tegelijkertijd naar binnen te werken. De zwarte neushoorn is een dier dat blaadjes van bomen en struiken eet (vandaar ook de spitse bek).
  6. Neushoorns hebben een enorm goed gehoor en een goede reuk. Ze zien echter heel slecht. Als iets meer dan 30 meter weg is, dan hebben de dieren al moeite om dat voorwerp te onderscheiden.
  7. De neushoorn consumeert een enorme hoeveelheid groen voedsel per dag. Dat betekent dat hij dat ook weer kwijt moet raken. Hij produceert zo’n 23 kilo mest per dag! Wist je dat elke neushoorn zijn eigen geur verspreidt en dat hij zo geïdentificeerd kan worden door de andere neushoorns? Neushoorns communiceren namelijk onder andere via hun mestvaalt (latrine genaamd) om boodschappen aan elkaar door te geven. De mesthoop is ook een van de manieren waarop neushoorns hun territorium afbakenen.
  8. Ossenpikkers hebben een symbiotische relatie met de neushoorns (= verbondenheid die duurzaam en wederzijds winstgevend is voor twee levende organismen). Neushoorns hebben heel veel parasieten op hun huid en deze vogels eten die op. Ossenpikkers zijn ook een goed alarm doordat ze de neushoorns waarschuwen als er gevaar dreigt.

    Deze diashow vereist JavaScript.

FEED-FORWARD